Wat is een shin splint precies?

Een shin splint, of scheenbeenvliesontsteking, is een overbelastingsblessure waarbij het vlies rond het scheenbeen (periosteum) geïrriteerd en ontstoken raakt. Het komt vooral voor bij lopers, springers en sporters die plotseling meer gaan trainen.

Hoe lang duurt het herstel van een shin splint?

Bij een milde shin splint en correct beleid duurt het herstel doorgaans 3 tot 6 weken. Bij hardnekkige gevallen kan het tot 3 maanden duren. Vroege aanpak en het vermijden van overbelasting zijn cruciaal voor een snel herstel.

Kan een podoloog helpen bij shin splints?

Ja, bij FootFlow voert podoloog Marie Roelstraete een biomechanisch onderzoek uit om standsafwijkingen van de voet en enkel op te sporen die bijdragen aan de overbelasting. Steunzolen op maat kunnen de belasting op het scheenbeen verminderen.

Wat is het verschil tussen een shin splint en een stressfractuur?

Een shin splint veroorzaakt een diffuse, zeurende pijn langs het scheenbeen, terwijl een stressfractuur meestal een scherpe, gelokaliseerde pijn op één punt geeft. Een stressfractuur is ernstiger en vereist langere rust. Bij twijfel is beeldvorming noodzakelijk.

Welke sporten geven het meeste risico op shin splints?

Hardlopen, basketbal, voetbal, tennis, dansen en andere sporten met veel impact op harde ondergronden geven het hoogste risico. Vooral bij snelle intensiteitsverhogingen neemt de kans op een shin splint toe.

Helpen steunzolen bij shin splints?

Steunzolen op maat kunnen de voetstand corrigeren, schokken beter absorberen en de belasting op het scheenbeenvlies verminderen. Bij FootFlow worden steunzolen op maat gemaakt na een grondig biomechanisch onderzoek.

Mag ik blijven sporten met een shin splint?

Het is belangrijk om de belastende activiteit te verminderen of tijdelijk te staken. Lage-impactsporten zoals fietsen of zwemmen zijn meestal wel mogelijk. Geleidelijk opbouwen is de sleutel tot een succesvolle terugkeer naar sport.

Shin Splint (Scheenbeenvliesontsteking) | Oorzaken & Behandeling

Wat is een Shin Splint (Scheenbeenvliesontsteking)?

Een shin splint, in medische termen ook wel het mediaal tibiaal stress syndroom (MTSS) genoemd, is een van de meest voorkomende sportblessures. Het betreft een ontsteking van het periosteum (beenvlies) aan de binnenzijde van het scheenbeen (tibia). Deze aandoening ontstaat door herhaalde overbelasting van de spieren, pezen en het botweefsel rond het scheenbeen.

Bij FootFlow in Zwevegem ziet podoloog Marie Roelstraete regelmatig sporters en recreatieve lopers met shin splint klachten. De aandoening komt bijzonder vaak voor bij hardlopers, maar ook bij beoefenaars van balsporten, dansers en militairen in opleiding. Naar schatting krijgt 13 tot 17 procent van alle hardlopers op enig moment te maken met deze blessure.

Het kenmerkende symptoom is een zeurende, soms brandende pijn aan de binnenzijde van het scheenbeen, meestal in het onderste derde deel. In het begin treedt de pijn alleen op tijdens het sporten, maar bij aanhoudende belasting kan de pijn ook in rust aanwezig zijn.

Oorzaken

De scheenbeenvliesontsteking ontstaat wanneer de spieren aan de binnenzijde van het onderbeen — met name de musculus tibialis posterior, musculus soleus en musculus flexor digitorum longus — herhaaldelijk te hard aan het beenvlies trekken. Deze herhaalde tractie veroorzaakt micro-irritaties en uiteindelijk een ontstekingsreactie.

De meest voorkomende oorzaken zijn:

Plotselinge toename van trainingsintensiteit of -volume: te snel meer kilometers lopen of vaker trainen zonder voldoende opbouw.
Hardlopen op harde ondergronden: asfalt en beton absorberen minder schokken dan zachte ondergronden zoals gras of bosbodems.
Ongeschikt schoeisel: versleten of onvoldoende dempende sportschoenen bieden onvoldoende bescherming.
Biomechanische afwijkingen: overpronatie (het naar binnen kantelen van de voet), platvoeten of een afwijkende beenas verhogen de belasting op het scheenbeen.
Spieronevenwicht of verminderde flexibiliteit: stijve kuitspieren en een zwakke voorvoetmusculatuur dragen bij aan de overbelasting.
Verandering van ondergrond of schoeisel: plotselinge wisseling van trainingsomstandigheden kan de belasting verschuiven.

Symptomen

De symptomen van een shin splint ontwikkelen zich doorgaans geleidelijk:

Zeurende of stekende pijn langs de binnenzijde van het scheenbeen, meestal over een lengte van 5 tot 15 centimeter.
Pijn bij het begin van de inspanning die aanvankelijk afneemt tijdens het sporten maar terugkeert na het stoppen.
Drukpijn bij palpatie langs de binnenrand van het scheenbeen.
Lichte zwelling van het aangedane gebied.
Stijfheid in het onderbeen, vooral ‘s ochtends of na lang zitten.
In gevorderde stadia: pijn in rust en pijn bij dagelijkse activiteiten zoals traplopen.

Het is van belang om een shin splint te onderscheiden van een stressfractuur, compartimentsyndroom of andere aandoeningen. Bij een stressfractuur is de pijn meestal heel gelokaliseerd op één punt, terwijl de pijn bij een shin splint meer diffuus verspreid is.

Risicofactoren

Bepaalde factoren verhogen het risico op het ontwikkelen van een shin splint:

Sportspecifiek: loopsporten, springsporten en sporten met plotselinge richtingsveranderingen.
Trainingsfouten: te snelle opbouw, onvoldoende rust, eenzijdige training.
Anatomische factoren: platvoeten (pes planus), overmatige pronatie, een hoog voetgewelf, X-benen of O-benen.
Vrouwelijk geslacht: vrouwen hebben een iets hoger risico, mogelijk gerelateerd aan hormonale factoren en botdichtheid.
Eerder doorgemaakt: wie eerder een shin splint heeft gehad, heeft een verhoogd risico op herhaling.
Lage botdichtheid: kan de weerstand van het bot tegen herhaalde belasting verminderen.
Body Mass Index: zowel overgewicht als een zeer laag lichaamsgewicht kunnen het risico verhogen.
Looppatroon: een landing op de hiel met gestrekte knie verhoogt de impactkrachten op het scheenbeen.

Wat kunt u zelf doen?

Bij de eerste tekenen van een shin splint zijn er verschillende maatregelen die u zelf kunt nemen:

Relatieve rust: verminder de belastende activiteit. Dit betekent niet noodzakelijk volledig stoppen, maar wel de intensiteit en het volume verlagen. Kies tijdelijk voor lage-impactactiviteiten zoals fietsen, zwemmen of aquajoggen.
Ijs appliceren: breng gedurende 15 tot 20 minuten ijs aan op het pijnlijke gebied, meerdere keren per dag, vooral na inspanning. Gebruik altijd een doek tussen het ijs en de huid.
Rekken en versterken: voer dagelijks rekoefeningen uit voor de kuitspieren (musculus gastrocnemius en musculus soleus). Excentrische versterkingsoefeningen zoals hieldalingen op een traprand kunnen het herstel bevorderen.
Schoeisel controleren: controleer of uw sportschoenen nog voldoende demping bieden. Loopschoenen dienen doorgaans na 500 tot 800 kilometer vervangen te worden.
Geleidelijke opbouw: verhoog uw trainingsvolume met maximaal 10 procent per week. Bouw nieuwe activiteiten stap voor stap op.
Variatie in ondergrond: wissel harde ondergronden af met zachtere, zoals gras of onverharde paden.
Compressiekousen: sommige sporters ervaren baat bij het dragen van compressiekousen tijdens en na het sporten.

Behandeling bij FootFlow

Bij FootFlow in Zwevegem biedt podoloog Marie Roelstraete een gerichte aanpak voor shin splint klachten. De behandeling begint steeds met een grondig onderzoek:

Biomechanisch onderzoek

Tijdens het biomechanisch onderzoek analyseert Marie Roelstraete uw volledige houding, beenstand en voetfunctie. Met behulp van een drukplatmeting en ganganalyse worden afwijkingen in het looppatroon nauwkeurig in kaart gebracht. Zo kan worden vastgesteld of overpronatie, een afwijkende voetstand of een spieronevenwicht bijdraagt aan de shin splint.

Steunzolen op maat

Op basis van het biomechanisch onderzoek kunnen steunzolen op maat worden vervaardigd. Deze zolen corrigeren de voetstand, verbeteren de schokabsorptie en verdelen de belasting gelijkmatiger over het onderbeen. Bij sporters worden de zolen specifiek afgestemd op de sportactiviteit en het gebruikte schoeisel.

Sportpodologie

Als onderdeel van de sportpodologische begeleiding bij FootFlow ontvangt u een persoonlijk trainingsadvies. Dit omvat adviezen over opbouwschema’s, geschikte ondergronden, schoeiselkeuze en specifieke oefeningen om herhaling te voorkomen. Marie Roelstraete werkt hierbij nauw samen met huisartsen, kinesitherapeuten en sportartsen in de regio.

Looptechniekadvies

Een aanpassing van de looptechniek kan de belasting op het scheenbeen aanzienlijk verminderen. Een hogere pasfrequentie (cadans) met kortere passen vermindert de impactkrachten bij elke voetlanding. Dit wordt tijdens het consult besproken en gedemonstreerd.

Wanneer naar de huisarts?

Hoewel een shin splint in de meeste gevallen goed behandelbaar is met conservatieve maatregelen, zijn er situaties waarin een bezoek aan de huisarts aangewezen is:

De pijn neemt niet af na 2 tot 3 weken rust en zelfsorg.
De pijn is zeer hevig en gelokaliseerd op één specifiek punt (verdenking stressfractuur).
Er is sprake van zwelling, roodheid of warmte die toeneemt.
De pijn treedt op in rust of ‘s nachts.
U kunt niet meer normaal lopen door de klachten.
De klachten keren steeds terug ondanks aangepast schoeisel en training.

De huisarts kan aanvullend onderzoek aanvragen, zoals een röntgenfoto, botscan of MRI, om een stressfractuur of compartimentsyndroom uit te sluiten. Bij een bevestigde shin splint kan de huisarts doorverwijzen naar een kinesitherapeut voor gerichte revalidatie of naar podoloog Marie Roelstraete bij FootFlow voor een biomechanisch onderzoek en steunzolen op maat.

Een vroegtijdige en correcte aanpak voorkomt dat een shin splint chronisch wordt. Bij aanhoudende klachten kan de ontsteking leiden tot botveranderingen die het herstel aanzienlijk vertragen. Neem dus tijdig contact op met uw zorgverlener wanneer de klachten niet verbeteren.

Shin Splint (Scheenbeenvliesontsteking) – Oorzaken, Symptomen & Behandeling